شصت و یکمین متن ترانه لری

ترانه دوسی و دس براری

 خواننده: حشمت اله رجب زاده

شاعر: غلا م رضا سبزعلی

آهنگساز: درویش رضا منظمی

دَسِ نامحرم می گُشه دِ شرق ایرُو

بلایی ون دِ جُون نُوجِوونُو

بیائید درده درمونش بَکی مو

دس نامحرَمُونِه بَشکنی مو

چی دریا مِه کشه نابود میکه

چی تژگاه زِنه ای نِه دی میکه

وری تا که دسِ همت وِراریم

وری تا ریشه افیون دراریم

ستی نِم لُرسُونی اِکسونِم

بیا اِ هُم ولاتی هُم زِوُنِم

بیا تا لُرسُونه دِ دل و جُو

بکی مو باغ و بیشه  چی گلِسو

بیا تا وا تلاش و همت و کار

زمین یانِه بکیم آباد و پربار

وری تا که دس همت وِرآریم

بیا وایگ برار باغی بکاریم

یه حرفی دُ قدیمو یادگاره 

مُواَن که جوهر مردی وه کاره

یه حرفی سی ایمانا افتِخارَه

که بُواَن نُوم نیکش یادگارَه